Skip to main content
Dokumentacja Paymove jest przygotowana tak, by mógł z niej korzystać nie tylko człowiek, ale i agent AI piszący kod. Poniżej znajdziesz gotowe sposoby, żeby z tego skorzystać.

​
Zanim odpalisz agenta

Agent napisze kod, ale nie utworzy konta ani nie wymyśli kluczy - te dane muszą być po Twojej stronie: Do tego jednorazowa konfiguracja - produkt, webhook i przypisanie webhooka do produktu - opisana w Konfiguracji. Pominięcie ostatniego kroku to najczęstsza wpadka: płatności działają, a powiadomienia nie przychodzą.
Agent, który dostał skill.md, sam poprosi o te wartości i zatrzyma się, dopóki ich nie podasz - zamiast wstawiać zmyślone klucze do kodu.

​
Najszybsza droga

Wklej swojemu agentowi ten adres:
To wszystko - bez żadnego zdania wyjaśniającego. Pod tym adresem leży kompletna procedura wdrożenia: jakie dane zebrać od Ciebie, jak utworzyć płatność, jak zweryfikować webhook i czego nie robić. Agent pobierze plik i wykona integrację.
Działa w Cursorze, Claude Code, Windsurfie, Lovable i wszędzie tam, gdzie agent potrafi pobrać adres URL.

​
Trwała konfiguracja w projekcie

Jeśli chcesz, żeby agent pamiętał reguły Paymove przy każdym zadaniu, dodaj je raz do swojego repozytorium. Skopiuj zawartość:
i wklej do pliku AGENTS.md, CLAUDE.md albo .cursor/rules/paymove.md w swoim projekcie. Od tego momentu wystarczy polecenie w stylu „dodaj płatności” - agent sam sięgnie po właściwe reguły.

​
Każda strona jako Markdown

Do dowolnego adresu w tej dokumentacji możesz dopisać .md i otrzymasz czysty Markdown, bez elementów interfejsu:
Ten sam efekt daje menu kontekstowe w prawym górnym rogu każdej strony - znajdziesz tam kopiowanie treści oraz otwarcie strony bezpośrednio w Claude, ChatGPT, Cursorze czy VS Code.

​
Mapa dokumentacji dla modeli

​
Reguły, na które agenci najczęściej się przewracają

Jeśli piszesz integrację samodzielnie albo sprawdzasz kod wygenerowany przez agenta, zwróć uwagę na te punkty:
  1. Kwoty to liczby całkowite w groszach. 12.99 zostanie po cichu obcięte do 12 groszy, a API zwróci 200. Przeliczaj przez Math.round(kwota * 100).
  2. Autoryzacja nagłówkiem X-API-KEY, nie Authorization: Bearer.
  3. Tylko po stronie serwera. Klucz nie może trafić do frontendu, a przeglądarka i tak nie przejdzie CORS.
  4. Zawsze weryfikuj X-Paymove-Signature przed realizacją zamówienia.
  5. Nigdy nie realizuj zamówienia na returnUrl - to tylko przekierowanie przeglądarki.
  6. Nieznane pola są ignorowane, a odpowiedź to 200 - błędna struktura żądania wygląda jak sukces.
  7. Nie ma limitów zapytań, kodu 429, 422 ani Idempotency-Key - kod obsługujący te przypadki jest zbędny.
Pełne uzasadnienie każdej z nich znajdziesz w Kodach błędów i Weryfikacji podpisu.

​
Zgłoś problem

Jeśli Twój agent wygenerował niedziałającą integrację mimo skorzystania z powyższych materiałów, napisz na integration@paymove.io i dołącz użyty prompt. Traktujemy to jako błąd dokumentacji.